Twijfel hoort er bij

Gelukkig viel de barbecue vorige week vrijdag niet helemaal in het water. Pas nadat we zo’n anderhalf uur bezig waren geweest begon het te regenen en moest de feestvreugde binnen voortgezet worden. Toevallig wordt voor komende vrijdag hetzelfde weertype voorspeld. Temperatuur tot zo’n dertig graden en daarna stevige buien die de pret bederven. Dat is Nederland en iedereen is daar wel aan gewend. Wel sneu voor de mensen die het van hun weekend moeten hebben om weer even bij te tanken. Wij als gepensioneerden hebben daar gelukkig geen last van.

Tijdens een wandeling in de omgeving met mijn zwager sprak hij openlijk zijn verbazing uit over onze verhuisplannen. “Zo’n mooi huis en zo’n prachtige omgeving. En alles lekker in de buurt. Ik snap echt niet dat jullie weg willen.”

Ik legde hem uit dat we eigenlijk helemaal niet weg willen, maar dat we na zo’n dertig jaar eens wat anders wilden. Nu we niet meer voor ons inkomen afhankelijk waren van een baas konden we overal in Nederland gaan wonen. Waarom zouden we dan niet op zoek gaan naar een woning en omgeving die meer bij onze wensen passen?

“Maar jullie hebben hier alles,” bracht hij er tegen in. “En als jij voor jezelf een eigen praktijk wil beginnen omdat je dat leuk lijkt, waarom bouw je dan jullie schuur niet om?”

Ik had hier niet zoveel tegenin te brengen en begon te twijfelen. Zou een verhuizing nu werkelijk een verbetering zijn?

De volgende ochtend heb ik het met Paula besproken. Zouden we achter in de tuin geen schuur kunnen laten neerzetten en zou de schuur aan de voorkant niet omgebouwd kunnen worden tot een praktijkruimte?

Gelukkig reageerde ze zoals ik had gehoopt. “De woning staat pas sinds kort te koop. Je moet geduld hebben. Natuurlijk heb ik het hier erg naar mijn zin, maar ik wil ook wel eens wat anders.”

En gelijk heeft ze. De huizenmarkt trekt weer aan, € 212.500,- is een goede vraagprijs als je bedenkt dat de ING bij de verlenging van de hypotheek de waarde een stuk hoger heeft beoordeeld.

Dus we wachten de ontwikkelingen maar verder af en accepteren dat onzekerheid nu eenmaal behoort bij het verkopen van je woning en het zoeken naar andere woonruimte.

Het wordt warm

Vrijdag wordt het dertig graden. Gelukkig hebben we een huis dat ‘s zomers redelijk koel en ‘s winters lekker warm is.

Als de zon in de tuin schijnt houdt de zonnewering de warmte uit de huiskamer. Helaas geldt dat niet voor de slaapkamer aan de tuinzijde. Bij mooi weer staat vanaf het middaguur heel de dag de zon op de ramen. Op een erg warme dag gaat dan meestal het raam wagenwijd open. Zodra de zon achter de daken van de huizen is verdwenen koelt het dan gelukkig weer snel af.

Natuurlijk is er grote kans dat muggen naar binnen komen, tuk op een druppeltje mensenbloed.

Met de klamboe die boven ons bed hangt hoeven we ons geen zorgen te maken dat we worden gestoken.

De barbecue die we voor morgen gepland hebben dreigt  in het water te lopen. Als de weerman tenminste gelijk krijgt, want volgens hem gaat het stevig plenzen aan het eind van de middag. Gelukkig kunnen we de gasten in onze ruime huiskamer kwijt. Met de grill kan het vlees ook worden klaar gemaakt, al is dat misschien minder leuk dan op een houtskoolvuurtje.

Er is altijd wel wat te doen in en om het huis.

Al eerder liet ik weten dat alles in de tuin het prima doet. Niet alleen de sierbloemen en planten, maar ook de sla, uien, worteltjes, bietjes, aardappeltjes, tuinboontjes en kruiden. Het zijn natuurlijk niet bijster grote hoeveelheden, maar voldoende om er een aantal keren van te eten.
Nu is het met die buien, met zo nu en dan een dagje met alleen maar zon, een groeizaam weertje.
Dus zo vreemd is het niet dat alles bloeit, groeit en steeds weer boeit.

In huis zelf is het nu wat rommelig. Maar goed dat we zoveel ruimte hebben, want alle kampeerspullen, die gewoonlijk op de vliering staan, staan nu in een zijkamertje omdat ik ze over enige tijd weer nodig heb. Dat bespaart me de moeite om ze op te bergen.

De meest muren in huis zijn kaal. Dat wil zeggen dat we er weinig tegenaan hebben bevestigd. Maar het lijkt me leuk om in de komende tijd foto's op te hangen die ik heb gemaakt. Nu staan ze op de computer en er zitten er verscheidene tussen die het in een lijst aan de muur beslist goed zouden doen.

Binnenkort zal ik ook maar weer wat in huis gaan klussen. Er hoeft weliswaar niet veel meer gedaan te worden, maar er is altijd wel iets waar ik niet helemaal tevreden over ben.
De trap naar boven kan bijvoorbeeld wel weer een verfje gebruiken. En de dorpel bij de deur naar de tuin zou ik kunnen verhogen, want die sluit niet goed aan tegen de deur.
Uit ervaring weet ik dat je als je begint te klussen altijd wel weer nieuwe dingen tegen komt die de aandacht vragen, al zou ik nu nog niet weten wat. We merken het wel.

Ruimte

Ons huis is natuurlijk niet het enige huis dat hier in de buurt te koop staat. Van de 196 gelijksoortige woningen in de ‘Toneelspelersbuurt’ staan er 3 of 4 te koop, maar buiten de wijk is er  zowel in een duurdere als goedkopere prijsklasse voldoende aanbod.

Als je van een ruime tuin houdt is 50m2 niet veel. Gelukkig is hij vrij zonnig, dat weer wel.

Daar tegenover staat dat als je de woonoppervlakte erg belangrijk vindt 120 tot 130 m2 behoorlijk ruim is. Maar goed, zo zie ik dat en anderen hebben hier weer hun eigen opvattingen over.

We hebben hier jarenlang met z’n vijven gewoond. De kinderen hadden allen hun eigen kamer, alleen wij hadden geen eigen plekje. Dat is nu wel anders en dat bevalt ons goed.

Voor twee mensen is dit een erg ruim huis. Als we straks misschien een aantal vierkante meters woonruimte moeten inleveren voor een grotere tuin zouden we dat geen probleem vinden.

Onze keuken hebben we zeven jaar geleden bij de huiskamer betrokken. En je kunt op de foto’s zien dat dit niet verkeerd heeft uitgepakt.

Nog steeds kunnen we genieten van de ruimte die dit heeft opgeleverd.

Het zou eenvoudig zijn om met een open kast een gedeeltelijke afscheiding te maken. Misschien zou dit niet eens zo gek staan.

We hebben die mogelijkheid natuurlijk wel eens besproken. Maar uiteindelijk hebben we er tot nu toe van afgezien omdat we denken dat hiermee de ruimtelijke werking minder wordt.

Wij beiden houden erg van lezen en als gepensioneerde heb je daar veel tijd voor.

Nu staan de boeken door het hele huis en dat levert wel een beetje een rommelig beeld op.

Misschien zouden we alles meer bij elkaar moeten zetten. Anderzijds is het ook wel prettig om in je eigen werkkamer de boeken die je graag leest binnen handbereik te hebben. 

Laatst kwam ik weer eens thuis van een wandeling door de polder. Het was al donker en toen ik bij ons huis naar binnen keek besloot ik een foto van de kamer te maken. Ziet er toch gezellig uit, niet?

Huizenprijzen

Na gisteren goed geslaagd te zijn voor het kopen van kleren is Paula vandaag opnieuw naar de Loper gegaan, maar deze keer om schoenen te kopen. En ook dat is haar uitstekend gelukt. Voorlopig kan ze niet zeggen dat ze niets meer heeft om aan te trekken.

De Loper is een winkelcentrum in Vlaardingen. Hier op 10 minuten met de fiets vandaan. Of vijf minuten met tramlijn 24.

Naast enkele bekende grote supermarkten heb je er ook enkele luxere winkels voor vlees, groente of brood. En natuurlijk de winkels die je in elk winkelcentrum ziet.

Elke donderdagmorgen is er een markt. Zo af en toe haal ik daar een visje. Maar voor de echte markt ga ik bijna altijd naar de Blaak in Rotterdam. Ja, de markt bij de Markthal.

Als ik een gunstige verbinding heb met de tram en de metro zit ik er in een half uur. Anders duurt het maximaal drie kwartier.

Onze dagelijkse boodschappen haal ik overigens hier in het Hof van Spaland, waar ik meestal naar toe ga via een pad van houtsnippers dat is aangelegd in het Bachbos. Dat trouwens niet veel meer is dan een groenstrook langs de tramrails met aan weerszijden een slootje en wat bomen. Maar het is niet moeilijk als je er loopt om je in een echt bos te wanen met al dat groen .

Toen we ons huis in de verkoop deden op 1 maart dit jaar waren er in de wijk nog drie andere soortgelijke huizen te koop. Twee huizen van € 225.000,-  en een huis van € 215.000,-.  

Nog geen drie maanden later is de situatie al weer gewijzigd.

Er staat nog één huis te koop voor € 225.000,- dat verkocht is onder voorbehoud. Een ander huis dat oorspronkelijk € 224.500,- kostte is stevig in prijs gezakt naar € 199.000,- en bij ons aan het eind van de straat wordt er slechts € 185.000,- voor de woning gevraagd.

Nu is deze woning in handen van een projectontwikkelaar heb ik gehoord en verkeert nagenoeg in de oorspronkelijke staat. Maar voor mensen die slechts een hypotheek kunnen afsluiten van zo’n twee ton is dit wel een goede mogelijkheid om hier een huis te kopen. Dan kunnen ze het in de loop van de jaren naar eigen smaak laten verbouwen of dit zelf doen. 

De huizen hier hebben in de dure tijd wel zo’n  € 250.000,- gedaan en ik kan me niet voorstellen dat je met zo’n goedkoop huis een miskoop hebt.

In ieder geval gaan wij niets doen aan onze prijs. We hebben hier zoveel aan laten verbouwen dat iemand hier gelijk in zou kunnen trekken als hij dat wil. De prijzen zullen wel blijven fluctueren.

Volgens de ING stijgen ze voorlopig jaarlijks met 2%. Dat is voor de huizen hier toch al gauw ruim € 4.000,- per jaar. 

We hebben nu één keer een bezichtiging gehad. Helaas hadden deze mensen hun eigen huis nog niet verkocht.

We denken wel dat we ons huis voor de gevraagde prijs verkocht krijgen. Dat kan volgende week al. Of over twee jaar. We zullen wel zien. Voorlopig zitten we hier prima. En nu ga ik even de polder in, want het belooft een prachtige zonsondergang te worden

Een eerste indruk?

7 mei 2015

Door dit blog krijg je een indruk hoe wij wonen. Minstens een keer per week zal ik het aanvullen.

Sinds 1 maart 2015 staat ons huis voor € 212.500,- te koop aangeboden op www.jaap.nl

Dit blog kun je zien als een aanvulling op de advertentie waarin wij ons huis te koop aan bieden. Niet alles kun je immers in een advertentie kwijt.

We zijn nu beiden met pensioen en overwegen om naar het oosten van het land te vertrekken.

Of we daar echt verstandig aan doen weten niet. Zoiets kun je moeilijk van tevoren inschatten. 

Na hier zo’n dertig jaar te hebben gewoond valt het niet mee om hier straks weg te gaan en een geschikt huis te vinden voor de tijd die ons nog resteert. 

Deze maand ga ik bij alle supermarkten in Schiedam een advertentie ophangen. Het schijnt dat ruim 60% van de mensen die verhuist dit doen binnen hun eigen stad. Dat is dus een interessante doelgroep.

In  de advertentie kun je lezen dat de woning erg gunstig gelegen is. Daar is geen woord van gelogen.

Zowel met het OV als met de auto zit je in een mum van tijd in Rotterdam of Den Haag. 

Maar sommigen vestigen zich hier ook terwijl ze grotere afstanden moeten afleggen en dat blijkbaar geen bezwaar vinden.

Zo las ik dat Anne Rats en Koen Wouterse, het jonge acteurs duo bekend van de tv,  vorige maand verhuisd zijn van Amsterdam naar Schiedam. Dat ze zo af en toe voor een casting naar Amsterdam moeten vinden ze geen probleem, want het is maar een uurtje rijden. Al moet je dan natuurlijk niet in de file zitten, denk ik dan.

Ze zijn volgens eigen zeggen  in Schiedam terecht gekomen omdat de ouders van Koen naar Rotterdam verhuisden en zij zelf een plaatsje in de buurt van Rotterdam zochten met een dorpse gemoedelijkheid.

Dat dorpse herken ik wel, al valt het met die gemoedelijkheid wel tegen. Onze oud-burgemeester Wilma Verver-Aartsen kwam bijvoorbeeld in opspraak door berichten in het AD, waarin ze van machtsmisbruik werd beticht in haar functie als burgemeester van Schiedam. Al de perikelen die dit voor de stad mee bracht hadden niets gemoedelijks. Maar deze dorpsrel heeft Schiedam, bekend van z’n goeie jenever, in ieder geval opnieuw weer even op de kaart gezet.

Wil ik nog even kwijt dat sla, peentjes, uien en bonen het nu goed doen in de tuin. Bietjes, thijm en tomaatjes zijn net ontkiemd. Het staat allemaal in potten. 

Liefst hadden we een grotere tuin. Al zijn we zeker niet ontevreden met de tuin die we nu hebben. 

Levendig is het wel. Blijkbaar zijn wij de enigen die de vogels nog bijvoeren, want ze strijken hier allemaal neer. Kauwtjes, torteltjes en houtduiven, eksters, mussen, spreeuwen, Vlaamse gaai, halsbandparkiet, zwartkopmeesjes…Het is de hele dag een komen en gaan. Heerlijk om te zien.